Του Σπύρου Δημητρέλη

Στην επικείμενη νέα φορολογική μεταρρύθμιση η φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων θα αποτελέσει κεντρικό κεφάλαιο. Βάσει των μνημονιακών δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα, η φορολόγηση του εισοδήματος των φυσικών προσώπων θα πρέπει να απλοποιηθεί. Αυτό όμως πρέπει να γίνει -όπως και πολλά άλλα- όχι γιατί το θέλουν οι δανειστές μας αλλά επειδή εμείς θα πρέπει να κάνουμε μια νέα αρχή στο φορολογικό σύστημα και ειδικά στον πυρήνα του που είναι η φορολόγηση του εισοδήματος που αποκτούν τα φυσικά πρόσωπα.

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης ο προοδευτισμός που επικράτησε κατά κράτος σε όλα τα πεδία σκέψης και άσκησης της πολιτικής, επέβαλε τη δημιουργία κλιμάκων φορολόγησης όπου οι συντελεστές αυξάνονταν ευθέως ανάλογα με την αύξηση του εισοδήματος. Η προοδευτική λογική έλεγε και λέει ότι όταν κάποιος αυξάνει το εισόδημά του θα πρέπει να συνεισφέρει στην κοινωνία με τη μορφή της φορολογίας όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματος αυτού.

Το παραπάνω σύστημα, όμως, μπορεί κατά κανόνα να θεωρείται δίκαιο κοινωνικά, δεν αποδίδει όμως όσο πρέπει οικονομικά. Αποτελεί ένα και από τα μεγαλύτερα άλλοθι για τη φοροδιαφυγή και ένα από τα σημαντικότερα αντικίνητρα για την εργασία. Ο επιπλέον μόχθος που αποφασίζει να επωμισθεί ένας φορολογούμενος τιμωρείται με επιπλέον φορολόγηση.

Η ώρα για να εκπλήξουμε θετικά την ελληνική οικονομία και τους Έλληνες φορολογούμενους (και τους δανειστές μας) είναι τώρα. Είναι η ώρα για να εξετασθεί σοβαρά και να τεθεί σε ουσιαστικό δημόσιο διάλογο η επιλογή της θέσπισης ενιαίου συντελεστή φορολόγησης για τα εισοδήματα έως ένα σημαντικό ύψος (π.χ. 15% για εισόδημα από 5.000 έως 100.000 ευρώ). Ας παραθέσουμε μερικά από τα πλεονεκτήματα αυτής της επιλογής:

- εκλείπει ένα βασικό επιχείρημα της μεσαίας ελληνικής επιχειρηματικής και επαγγελματικής τάξης για να συνεχίσει να εξασκεί το σπορ της φοροδιαφυγής. Ο συντελεστής 15% επιτρέπει τη δημιουργία πλούτου από την εργασία και δεν δημεύει το μόχθο. Αν αυξηθούν τα δηλούμενα εισοδήματα κατά 10% τότε τα δημόσια έσοδα θα αυξηθούν κατά τουλάχιστον 15%

- η καθιέρωση ενιαίου συντελεστή συνήθως συνοδεύεται από κατάργηση φοροαπαλλαγών. Η κατάργηση στηρίζει τα φορολογικά έσοδα που συνήθως μειώνονται τα πρώτα έτη της εφαρμογής του ενιαίου συντελεστή

- απλοποιείται το φορολογικό σύστημα με ότι αυτό συνεπάγεται σε κόστος.

- το φορολογικό σύστημα γίνεται διαφανές. Κάθε φορολογούμενος γνωρίζει ότι π.χ. το 15% του εισοδήματός του πηγαίνει στο δημόσιο ταμείο και εκεί τελειώνει η φορολογική του υποχρέωση.

- η εμπειρία από την εφαρμογή ενιαίου συντελεστή σε άλλες χώρες (π.χ. Ρωσία) έδειξε ότι οδηγεί σε μείωση της φοροδιαφυγής και σε αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Να σημειωθεί ότι για τα πολύ υψηλά εισοδήματα μπορεί να θεσπιστεί ένας υψηλότερος φορολογικός συντελεστής. Και αυτός για καθαρά λόγους πολιτικών εντυπώσεων διότι οι περισσότεροι από αυτούς που βγάζουν εκατομμύρια έχουν ανακαλύψει καθόλα νόμιμους τρόπους για να φορολογούνται με χαμηλούς συντελεστές. Για παράδειγμα, εισπράττουν μερίσματα που φορολογούνται με συντελεστή 25%, μετατρέπουν το εισόδημά τους σε επιχειρηματικό κέρδος που επίσης φορολογείται με ενιαίο συντελεστή και με σημαντικές εκπτώσεις δαπανών κλπ.

Η κρίση καταρρίπτει ταμπού. Η ώρα για να πέσουν τα ταμπού και στο θέμα της φορολογίας πλησιάζει. Είναι η κατάθεση του επόμενου φορολογικού νομοσχεδίου.


capital.gr
+1 επιπλέον

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
 
Top